Weekend van het Portret 2020

Stichting De Nederlandse Portretprijs organiseert wederom een Weekend van het Portret. Vanuit het doel om portrettisten in 2D en in 3D kans te bieden zich te presenteren, en om het publiek de unieke gelegenheid te geven om het gevarieerde werk van hedendaagse portrettisten bijeen te zien. De tentoonstelling heeft als thema ‘de Muze’.

Een onafhankelijke commissie selecteert momenteel uit 523 digitale inzendingen circa 100 werken voor de tentoonstelling. Een programma met lezingen en paneldiscussies zal het thema verder uitdiepen. De winnaars van de Portretprijs 2019, Mooniq Priem en Scott Bartner zullen officieel hun werk overhandigen aan de door hen geportretteerden, resp. Frans Leidelmeier en Stefano Keizers. Ook publiekswinnaar Fulco de Vos zal zijn nu gereed zijnde portret van Michael van Praag aan de geportretteerde overhandigen. Het belooft dus een boeiend weekend te worden waarin kunstwerken, wetenschap en opinies elkaar verrijken.  

‘De Muze’: van 18 t/m 20 september te zien in Loods 6 te Amsterdam.

De tentoonstelling wordt ingericht volgens de richtlijnen van RIVM

Selectiecommissie:

De selectiecommissie voor het Weekend van het Portret 2020 bestaat uit:

  • Luk van Driessche, directeur Wackers Academie
  • Micky Hoogendijk, kunstenaar, fotograaf en beeldend kunstenaar
  • Liselotte Neervoort, conservator Academisch Erfgoed, Vrije Universiteit
  • Séverine Morren, galeriehoudster en oud-DNP bestuurslid
  • Carla van de Puttelaar, fotografe en kunsthistoricus
  • Harriet Stoop, kunsthistoricus

Waarom ‘de Muze’?

In het verleden waren muzen in de kunst vaak vrouwen. Kunstenaars (meestal mannen) portretteerden hun favoriete model: naakt als zichzelf of gekleed als personage. Rembrandt had Saskia, Dalí zijn Gala. En Breitner had Geesje Kwak, een eenvoudig meisje die hij hulde in kimono en transformeerde tot Japanse schoonheid. Exotisch uitgedost was ook Mathilde, beroemd als muze van Carel Willink en van modeontwerpster Fong-Leng. Willink zag haar als zijn ‘ding’. Inderdaad, de functie van muze is weinig emancipatorisch. Zoals Marlene Dumas al in 1990 verzuchtte: 'The muse is exhausted, too many bodies and not enough soul. She's got the porno blues'. De vrouwelijke muze als passief (lust)object is een ondankbare rol.

Hoe nu te ontkomen aan dit cliché?

In de Haarlemse tentoonstelling O Muze! (2015) was te zien hoe hedendaagse kunstenaars met dit gegeven omgaan. Dus een oudere of rubeneske vrouw als model nemen. Of: de man als muze, zoals kunstenares Sylvia Willink deed door haar man, de schilder Carel Willink te portretteren. Tegenwoordig ben je vrij om dit klassieke thema mooi traditioneel te gebruiken, of om dit concept nieuw leven in te blazen. Laat daarom de Muze anno 2020 alive and kicking zijn: als personage, of als geliefd model. Van wie je lijf en leden, karakter en ziel probeert te vangen.

Dus: Oh Kunstenaars! Verbeeld de Muze!?

Nieuwsbrief

Ontvang maandelijks de online nieuwsbrief over de Nederlandse portretkunst.

* Verplicht veld

Steun ons

Draagt u de Nederlandse portretkunst ook een warm hart toe? Graag nodigen we u uit met een donatie onze projecten te ondersteunen. Kleine bedragen zijn ook van harte welkom. Wanneer u ons steunt door middel van een schenkingsovereenkomst, kunt u tot de helft van uw bijdrage terugkrijgen van de Belastingdienst. Klik voor meer informatie op de knop hieronder.

Word donateur

Top